اما اگر دنبال خوشبختی‌های بزرگ باشد همیشه ناخرسند است؛ چون از هر خوشبختی بزرگی، خوشبختی بزرگ‌تری هست.

هر روز در پی “تر‌ها"و “ترین‌ها” رفتن آدم را از پای می اندازد.

جهان را به قاچ هایی کوچکی تقسیم کنیم، آنقدر کوچک که در پیش دستی‌مان جا شود. همین جهان مختصر برایمان بس است، همین یک تکه جهان که می‌شود در دهان گذاشت و طعم شیرینش را مزمزه کرد…

جهان و هر چه در او هست سهل و مختصر است..‌.

نه مثل ساره ای و مریم، نه مثل آسیه و حوّا
فقط شبیه خودت هستی، فقط شبیه خودت، زهرا!

اگر شبیه کسی باشی، شبیه نیمه شب قدری
شبیه آیه ی تطهیری، شبیه سوره ی «اعطینا»

شناسنامه ی تو صبح است، پدر؛ تبسم و مادر؛ نور
سلامِ ما به تو ای باران، درودِ ما به تو ای دریا

کبودِ شعله ور آبی! سپیده طلعتِ مهتابی
به خون نشستن تو امروز، به گُل نشستنِ تو فردا

مگر که آب وضوی تو، ز چشمه سارِ فدک باشد
وگرنه راه نخواهی برد، به کربلا و به عاشورا

علیرضا قزوه

وَاسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَالصَّلَاةِ ۚ وَإِنَّهَا لَكَبِيرَةٌ إِلَّا عَلَى الْخَاشِعِينَ

سوره بقره آیه 45

همانا از آن ايزد بى‌نياز

بجوئيد يارى به صبر و نماز

كه كاريست دشوار، جز بر كسى

كه همواره ترسد از ايزد بسى

 رَبِّ إِنِّي لِمَا أَنْزَلْتَ إِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَقِيرٌ

قصص آیه24

زندگی را به فصول سال تشبیه می‌کنند.
هیچ فصلی همیشگی نیست.
در زندگی نیز روزهایی برای کاشت، داشت، استراحت و تجدید حیات وجود دارد.
زمستان تا ابد طول نمی‌کشد.
اگر امروز مشکلاتی دارید بدانید که بهار هم در پیش است…!

کارگردان دنیـا خـداست
مهم نیست نقش ما ثروتمند است
یا تنگدست،،سالم است یا بیمار
مهم این است که محبوبترین
کارگردان عالم نقشی به ما داده
نباید از سخت بودن نقش گله مند بود
چرا که سخت بودن نقش
نشانه اعتماد کارگردان به شایستگی
بازیگر است…

امیدوارم خوش بدرخشیم
غر نزنیم
گله نکنیم
خدا حکمت همه کارها را میدونه
فقط بهش بگوییم:

ای که مراخوانده ای راه نشانم بده

نه تو می مانی
نه اندوه
و نه هیچ یک از مردم این آبادی
به حباب نگران لب یک رود قسم
و به کوتاهی آن لحظه ی شادی که گذشت
غصه هم خواهد رفت
آن چنانی که فقط خاطره ای خواهد ماند
لحظه ها عریانند

به تن لحظه خود جامه اندوه مپوشان هرگز

تو به آیینه،نه! آیینه به تو خیره شده است
تو اگر خنده کنی او به تو خواهد خندید
و اگر بغض
آه از آیینه ی دنیا که چه ها خواهد کرد
گنجه ی دیروزت
پر شد از حسرت و اندوه و چه حیف!
بسته های فردا، همه ای کاش ای کاش…
ظرف این لحظه ولیکن خالیست
ساحت سینه پذیرای چه کس خواهد بود
غم که از راه رسید
در این سینه بر او باز مکن
تا خدا یک رگ گردن باقیست
تا خدا هست،
به غم وعده این خانه مده…

سهراب سپهری

قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ

  إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ

  آیه 53 سوره زمر

بگو اى بندگانم كه زياده بر خويشتن ستم روا داشته‌‏ايد، از رحمت الهى نوميد مباشيد،

چرا كه خداوند همه گناهان را می ‏بخشد، كه او آمرزگار مهربان است‏

بر عفو بی حسابت، این نکته ام گواه است
گفتی که یأس از من، بالاترین گناه است
من غرق در گناهم مسکین و روسیاهم
تنها تویی پناهم لاتقنطوا گواه است

                                                                                                     غلامرضا سازگار                               

#یا_سیدالکریم

🏴 السَّلامُ عَلیْکَ یا مَنْ بِزِیارَتِهِ ثَوابُ زِیارَة سَیِّدِ الشُّهَداءِ یُرْتَجی…

نبوده چون تو بشیری نبوده چون تو نذیری
نبوده با تو شبیهی نبوده با تو نظیری

تو دست شمس ببستی سر قمر بشکستی
تو را به سایه چه حاجت که نیری و منیری

به بازوان معزی شکسته عزت عزی
بتان نموده مکسر شکوه خیر کثیری

چه بوی دلکش و نازی چه عطر شامه نوازی
نبی عنبر و عودی رسول مشک و عبیری

گهی به عرشی و بالا گهی به فرشی چون ماه
گهی به شهپر جبریل و گه میان حصیری

به گمرهان بیابان نشان روشن راهی
مسیر هرچه دلیلی دلیل هرچه مسیری

بسان ساحل دریا سوال هرچه غریقی
شبیه قطره ی باران جواب هرچه کویری

ستون محکم کسری نوشته ناکس و کس را
که نامه ای ننوشته چنان تو هیچ دبیری

کدام مثل کدام و کدام فخر کدام است
فقیر فخر تو گردیده یا تو فخر فقیری؟

تویی که کرده تجلی خدا به سینه صافت
زبس که آینه روحی ز بس زلال ضمیری

هم از تبار محبت هم از سلاله ی رحمت
پیام آور صلحی و بر سلام سفیری

کجاست نایب لایق که جانشین تو گردد
علی مگر که بیاید تو را رسد به وزیری

علی که راه ندارد بر او هراس و جهالت
علی که کفر ندارد از او گریز و گزیری

همو که شکل و شبیهش ادب ندیده فصیحی
همو که مثل و نظیرش عرب ندیده دلیری

همو که بسته لب ما “بما اقل و دل"ش
همو که باک ندارد ز هیچ امر خطیری

همو که گفته طبیبش به وقت سجده درآرید
اگر زدند ز غفلت براو ملاحده تیری

بریز باده ی رحمت به جام شیعه که چشمش
بود به دست تویی که خم شراب غدیری

پر از شعوری و شوری شفیع حشر و نشوری
قسیم ناری و نوری به فضل و جود شهیری

امین مذهب نوری امیر لشکر شوری
امینی و چه امینی؟ امیری و چه امیری

به مومنان به تشفّی به کافران به تجافی
تو صلح آتش و آبی تو جمع تیغ و حریری

تو را به تیغ چه حاجت که با کمند نگاهت
همه یلان جهان را گرفته ای به اسیری

مران مرا ز سرایت هَلا تویی که برایت
به زیر سایه ی طوبی خدا نهاده سریری

نشسته ایم به صف تا درآیی از در محشر
کز این جماعت از پا فتاده دست بگیری

ز من که عدت و عذری جز این قصیده ندارم
فغان اگر مپسندی دریغ اگر مپذیری

محمدرضا طهماسبی